Door Nathalie Vrancken & Arthur Weesie

“Aannemers? Die gebruiken ons gewoon als pinautomaat.” Een sneer die anno 2018 nog steeds wordt gehoord bij opdrachtgevende gemeentes, provincies en ministeries. Zij voelen zich vaak ‘net gekke Henkie’ die wordt uitgebuit door opdrachtnemers. “Aannemers, zzp’ers, het enige dat ze willen is geld.” Waarom is dit beeld zo hardnekkig? En vooral: hoe brengen we hier verandering in?

In de samenwerking tussen opdrachtgever en opdrachtnemer manifesteert zich nog te vaak diepgeworteld sentiment. Overheden die aannemers zien als zakkenvullers, aannemers die ambtenaren de bekende clichés toedichten: ze verschuilen zich altijd achter een ander, ze gaan altijd op de laagste prijs zitten en op vrijdag zijn ze onbereikbaar. Het zijn allemaal vooroordelen, die een goede samenwerking flink in de weg kunnen zitten.

De bril van tekort
Toch is het heel goed mogelijk om als partners samen te werken. Daarvoor moeten beide partijen dan wel eerst hun ‘bril van tekort’ afzetten. Mensen die door die bril naar de werkelijkheid kijken, zien in alles een gebrek. “Ze zeggen dat wel, maar ze doen het toch niet.” “Ik krijg toch altijd minder dan ik vraag.” “Ons wordt altijd een oor aangenaaid.”. Wie door de bril van tekort kijkt, vindt nooit iets goed.

De interne houding van het individu beïnvloeden
Zet die bril gewoon af, zou je denken, maar zo simpel ligt het helaas niet. Want mensen die deze bril dragen, weten dat vaak zelf niet. Ten eerste omdat iedereen in hun omgeving vaak door dezelfde bril kijkt en ten tweede omdat het voor deze mensen een onwrikbare waarheid is geworden. De bril afzetten raakt aan de binnenwereld van de persoon, de interne houding. En die interne houding heeft de grootste impact op de buitenwereld: het samenwerken. Voor een goede samenwerking is het dus zaak de interne houding van het individu te beïnvloeden. Maar hoe?

Handelen uit angst: zelfreflectie ontbreekt
Om op die vraag een antwoord te kunnen geven, moeten we het menselijk handelen nader bekijken. Daarin bevinden zich twee basisintenties: handelen uit liefde (the house of love) en handelen uit angst (the house of fear). De bril van tekort woont in de laatste en draait om de angst niet te krijgen wat jij vindt dat jou toekomt. Ook leg je voor alles wat er misgaat standaard de schuld bij de ander. Je bent namelijk niet in staat om je eigen aandeel te zien. Kortom: zelfreflectie ontbreekt en angst regeert.

Doorbreek die fixed mindset
Effectief samenwerken kan alleen als deze fixed mindset wordt doorbroken; de negatieve beeldvorming staat een goede en constructieve samenwerking in de weg. En dat is zonde, want het leidt tot suboptimale prestaties. Training en coaching spelen hierbij een cruciale rol. Zowel opdrachtgevers als opdrachtnemers leren daarmee reflecteren op de eigen binnenwereld. Wie zichzelf kent en weet wat hij of zij teweegbrengt bij de ander, kan verandering op gang brengen. Tegelijkertijd leren beide partijen zich in de ander te verplaatsen. Minstens zo belangrijk, want wie de ander leert kennen, leert die ander begrijpen én waarderen. Pas dan ontstaat er wederzijds vertrouwen. En dat is de meest vruchtbare basis voor samenwerking.

Aannemers zakkenvullers?
Oh really? Wist u dat de grote aannemingsbedrijven gemiddeld slechts 1,5% winstmarge hebben? En als aannemers echt alleen maar aan geld denken, hoe verklaart u dan dat hun kantoor vol hangt met werken waar ze trots op zijn?

Meer weten over de bril van tekort? Of om de tafel om te bespreken hoe u binnen úw organisatie de fixed mindset kunt omzetten in een growth mindset? Bel (06-24589310) of mail (arthur@bouwmeesters.nu) Arthur Weesie voor een vrijblijvende afspraak.